Opinie

Start Wat is nieuw Wetenschap Opinie Spiritueel Actueel Persoonlijk Reacties Links English

De documenten van deze pagina staan op de alfabetische volgorde van de auteursnamen

 

Bijsterveldt, Marc van, Zedendelinquenten mogen niet ontsnappen aan 'hulp'; Discussiemiddag over daders; in: De Nieuwe Sekstant Voorjaar 2000

Jan S. -beter bekend als het 'Monster van Assen' -stond op het punt om levenslang veroordeeld te worden, toen er begin februari in Amsterdam een discussiemiddag plaatsvond over de terugkeer van zedendelinquenten in de maatschappij. Een goede resocialisatie van daders is essentieel, zo klonk het bij de opening. Wat volgde was een middagje strijdbaarheid van gedragsdeskundigen, een beetje getemperd door een jurist.

Danish Pedophile association, Twee tegenovergestelde werelden

Seksueel misbruik van kinderen tegenover pedofiele relaties met eventuele seksuele ervaringen.

Fortuyn, Pim, Column; Elsevier, 30 november 1999

Het onderwerp pedofilie is niet van de krantenpagina's te slaan. Na Dutroux in België heeft Nederland zo zijn eigen affaires, rijp en groen. Van moord tot het elkaar seksueel betasten van kinderen onderling. Toen ik jong was, viel dat laatste onder het hoofdstuk 'doktertje spelen'. Geen moeder die daar een woord aan vuil maakte. Wij hadden een groot huis met een zolder en gingen daar met vriendjes en vriendinnetjes op spelen, en als vanzelf ontaardde dat in doktertje spelen. Als het te stil werd, kwam mijn moeder snel met een dienblad vol glazen ranja binnenlopen. Zij deed dan of ze niets zag. Ons spel ging daarvan op een natuurlijke wijze over op iets anders.
Sedert de kolonisatie van de wereld van het kind door volwassenen zijn dergelijke eenvoudige oplossingen nog zelden voorhanden. Het valt onmiddellijk onder het hoofdstuk ongeoorloofde en ongewenste intimiteiten, en voordat de kinderen het doorhebben, is er een stoet van gogen die zich over hen ontfermt. Daardoor wordt iets wat geen probleem was - het ontdekken van de wereld van de andere sekse - ineens een levensgroot probleem. En als die kinderen ergens van getraumatiseerd zouden kunnen raken, is het wel van deze bespottelijke aandacht en zorg om niets.

Gieles, Frans, "Ik wist er geen raad mee"; Jongeren spreken achteraf over vrijwillig aangegane sexuele contacten met volwassenen, in: NVSH LwgJORis Nieuwsbrief nr 45, april 1997

In het afgelopen twee jaar werd ik negen maal geconfronteerd met uitspraken van jongeren over sexuele contacten die zij, zo tussen de drie en de twintig jaar geleden, waren aangegaan. In alle gevallen ken ik de betrokken volwassene als een integer en betrouwbaar persoon die zijn wil niet aan een kind zal opleggen. In alle gevallen ben ik overtuigd van de vrijwilligheid van het contact en grotendeels zelfs van de aanvankelijk minstens ten dele positieve beleving ervan. Toch pakte het later anders uit.

Gieles, Dr Frans E.J., Voorzichtige verkenningen van de grens tussen gewenste en ongewenste intimiteit, In: tOKK, Tijdschrift voor Orthopedagogiek, Kinderpsychiatrie en Klinische Kinderpsychologie, 22-3, september 1997.
Samenvatting van een voordracht voor de Vlaamse Vereniging van Orthopedagogen, Gent, 24 november 1995

Juist in de huidige samenleving wordt veelvuldig iets als seksueel benoemd dat niet als zodanig bedoeld en beleefd is. Dit gebeurt al door de enkele nog bestaande groep die pleit voor verruiming van de seksuele vrijheid van jongeren. Het gebeurt evenzo door degenen die dit idee te vuur en te zwaard willen bestrijden. Het gebeurt alzeker door de seksuologen en het is bon ton onder de hulpverleners. Ook de publieke opinie tendeert naar het resoluut scheiden van 'jeugd' en 'seks'. Het gevolg is dat opa's en oma's, ouders en leerkrachten... en groepsleiders voor de zekerheid maar flink wat afstandelijkheid in acht nemen

Gieles, Frans, Ethiek en mensenrechten in jeugd-ouderen relaties; 'Richt vooral geen schade aan', in: Ipce Newsletter E 14, oktober 2002 

In de jaren '90 hebben de Ipce leden gediscussieerd over ethiek. Ik heb aandachtig naar de leden geluisterd en vat nu de voornaamste punten die ik gehoord heb samen.

Gieles, Frans, Gevaarlijk voor de jeugd -  De gevaren van het beschermen van kinderen tegen seksualiteit .  Bespreking van het boek van Judith Levine, Harmful for Minors, The perils of protecting children from sex, 2001, University of Minnesota Press, Minneapolis / London
 
Lezing, Rotterdam, 1 november 2002, Studiemiddag Aljen Klamergroep, Pauluskerk, "Per definitie misbruik? Beeld en werkelijkheid"

Hekma, Gert: Een gezonde dosis pedagogie. Een interview. Dr. Hekma is als hoogleraar homostudies aan de Universiteit van Amsterdam verbonden. 

"We zitten in onze samenleving met het idee dat kinderen onschuldig zijn. En we weten ook allemaal heel goed dat kinderen allemaal hartstikke seksueel zijn. En de opvoeders hebben volgens mij geen antwoord op dat probleem."

Jong de, M.C.J.; Hoe men een minderheidsgroep kan verketteren. 

In een ideale gemeenschap zou eigenlijk elk persoon het recht moeten hebben zijn eigen mening te verkondigen, waarbij deze mening gerespecteerd zou moeten worden. Dit is wat een democratie belooft. In de praktijk blijken er echter in alle bestaande gemeenschappen, zelfs gemeenschappen die zichzelf als uitgesproken democratisch beschouwen, mechanismen aan het werk te zijn die dit tot een utopie maken. De manier waarop men een individu het zwijgen op kan leggen kan vele vormen aannemen, maar het belangrijkste mechanisme, dat andere mechanismen nodig heeft om te functioneren, is het proces van de criminalisatie.

Knap, R, De tegenstander ontmaskerd. In: OK Magazine 77. Mei 2001

Hoe komt het toch dat 'pedofiele' mensen zo gehaat worden? Ik heb geprobeerd hier een antwoord op te vinden. Onbewuste gevoelens worden geprojecteerd op de zondebok.  

Knap, R, Schaduw in groepen

Een groep, een samenleving heeft zijn schaduwzijde. Dit noemen we de ‘collectieve schaduw’. Als iemand, of een bepaalde groep het ongewenste schaduwgedrag gaat vertonen, bestaat  het gevaar dat die betreffende persoon of groep tot zondebok wordt gemaakt. De Joden vertoonden vanwege hun godsdienst bepaald gedrag dat binnen de collectieve schaduw viel. Dit gold ook voor de heksen, de christenen, de homo’s, de vrouwen en de zwarten.

Knap, R, Informatie over pedofilie

Met dit artikel wil de schrijver proberen om een reëel beeld aan te reiken rond dit onderwerp. Het is geen gemakkelijke opgave om hieraan te werken, maar wel een spannende uitdaging. Dit onderwerp is erg moeilijk om te bespreken. Het menselijk denken schiet zo vaak tekort, zeker als er ook een emotioneel aspect aan verbonden is. Rond pedofilie is er sprake van een altijd doorgaand gesprek, wat duidt op een tekort aan vooruitgang. Er is wel vooruitgang en ontwikkeling, maar deze wordt belemmerd door heersende taboes. Het is nodig om het hedendaagse denkklimaat, waarin onze tijdgenoten en ook wijzelf ademen, te verstaan en in haar context te begrijpen. 

Koning, Petra de, Scholen reageren verkrampt op ontuchtaffaires; Geen nachtzoen meer

Gedragscodes, protocols, regels over wel of niet een kind op schoot. Onderwijzers proberen zich te beschermen tegen verdachtmakingen. Ze zijn bang door alle affaires. En wat ze lastig vinden: seksueel misbruik herkennen bij kinderen.

Kort, H mmv G. G; Demonen, de veiligheidsutopie. Uit: Koinos 27

De samenleving wordt geconfronteerd met grote problemen: nodeloos geweld, criminele asielzoekers en kinderen verkrachtende zedenmisdadigers. Het lijken problemen op zich, die elk een eigen aanpak behoeven. De vraag is echter of het wel op zichzelf staande problemen zijn, sterker nog: of het überhaupt wel problemen zijn. Het eigenlijke probleem ligt breder, is algemener en is diep geworteld in de samenleving als geheel. Het aanwijzen van zondebokken, als excuus voor een falende samenleving, is dan een bekende en kennelijk nog steeds succesvolle manier om het recht van de sterkste te laten gelden

Laris, Angelo, De illusie van de kinderrechten

In deze gulle tijdsgeest kwamen de kinderrechten tot stand. Op zich een uitermate goede zaak, ware het niet dat die rechten in de praktijk een enorme farce blijken te zijn.

Long, Robert, "Pedo´s", Long´s Column 17 (juli 2001)

Nederland is een progressieve natie. Een ruimdenkend volk. Geëmancipeerd en tolerant tot en met. Vooral op het gebied van sexualiteit en moraal. Prostitutie staat onder toezicht van het rijk. Als een ambtenaar weigert om twee vrouwen of twee mannen in de echt te verbinden, loopt hij kans om ontslagen te worden.
Als er ergens een religieuze Ali Baba beweert dat pedofielen allemaal kinderverkrachters zijn, dan staat het hele land op zijn kop.
Of nee, wacht even, daar vergis ik me. Dat ging niet over pedofielen maar over homofielen.

Naerssen, Lex van, De liefde beheersen, In: HN, rubriek Voorlopig, 55-8, 27 februari 1999

Wie de seksualiteit wil beheersen, moet de liefde beheersen, stelt Lex van Naerssen. Want de meeste mensen weten heel goed waar liefde en seks elkaar raken en waar ze niets met elkaar te maken hebben. Het is logisch dat vooral mannen moeite met de grenzen hebben. Zij werden tot voor kort immers nauwelijks geknuffeld, zeker niet door hun vaders of broers.

Ouders Online, Is hij te jong voor een homoseksuele relatie? (11 jr) - Vragen aan de kinder-seksuologe, 7 april 2001

[...] Mijn zoon en deze jongen zijn sindsdien beste vrienden, een onafscheidelijk duo. Het lijkt wel of onze zoon helemaal opbloeit. Hij had voordien wel veel vrienden maar weinig echt diepe vriendschappen. [...] 
[Antwoord van Sanderijn van de Doef:]
[...] 
 ik moet u zeggen dat u wijs hebt gereageerd door er geen 'toestand' van te maken. Uw zoon is weliswaar nog maar 11, maar ook kinderen van die leeftijd hebben wel degelijk al seksuele gevoelens. Uit onderzoek blijkt dat kinderen tussen de 7 en 12 jaar met deze seksuele gevoelens ook gaan experimenteren.
Op deze leeftijd weten kinderen echter wel dat je dat maar beter niet aan de grote klok moet hangen, omdat ze inmiddels ervaren hebben dat veel volwassenen seksueel gedrag van kinderen afkeuren en verbieden. [...]
Ik zou aan uw zoon duidelijk maken dat u zijn homoseksuele gevoelens accepteert en dat u nog steeds heel veel van hem houdt. Het blijkt namelijk dat veel homoseksuele kinderen en jongeren denken dat hun ouders het 'aan de buitenkant' misschien wel accepteren, maar van binnen zwaar teleurgesteld zijn in hun kind. Juist nu heeft uw zoon die onvoorwaardelijke steun en liefde van zijn ouders nodig.

Pardoen, Justine, ‘Intiem zijn met je kind voor eigen lustbeleving is fout’, in: Trouw, Ouders On Line

Kleine kinderen zijn enorm gefascineerd zijn door hun geslachtsdelen. Ze friemelen eraan. Bij zichzelf of bij elkaar. Kan geen kwaad, zeggen de deskundigen. En dat vinden ook de meeste ouders. Maar friemel je als ouder zelf ook mee?
Lees het artikel in het archief van

Ree, Eric van, 'Seksueel misbruik" lijdt aan inflatie, NRC Webpagina's 23 september 1996

[..] er lijkt ook simpelweg geen grond voor de dramatische stelling dat ieder seksueel spelletje met een kind per definitie als een traumatiserende gebeurtenis ervaren moet worden. Wat dit betreft hebben de deskundige keizers zelf geen kleren aan. Althans, er zit wel een grond van waarheid in deze gedachte, maar dan slechts als een bittere selffulfilling prophecy. Het zijn juist degenen die roepen dat hier al bij voorbaat iets vreselijks gebeurt, die een sfeer van angst en schaamte scheppen, waardoor het gebeurde inderdaad angstig, onbespreekbaar en daardoor traumatiserend wordt.

Ree, Frank van, De pedofiel als zondebok, In: HN, Voorlopig, 55-8, 27 februari 1999 

In korte tijd werd een groep mensen die jarenlang was doodgezwegen, razendsnel gestigmatiseerd en opnieuw in de hoek gezet. Frank van Ree [...] over de vraag hoe de samenleving met pedofielen zou kunnen omgaan. [...]
De belangrijkste steun die aan een pedofiel kan worden geboden, is medemenselijkheid. En dat is niet hetzelfde als het goedkeuren van grensoverschrijdend gedrag. Frank van Ree pleit voor een zorgvuldige en genuanceerde omgang met de begrippen pedofilie en pedoseksualiteit. Om een heksenjacht te voorkomen.

Ree, Frank van, Intieme relaties tussen jongeren en volwassenen, Zijn er criteria voor een goed contact? In: Koinos Magazine # 24 (1999/4)

Zowel seksueel misbruik van kinderen als vrijwillige liefdesrelaties tussen jongeren en volwassenen komen in alle culturen en in alle tijden voor. Hoewel onderzoekscijfers anders aantonen, heeft momenteel in veel landen de opvatting post gevat dat leeftijdsverschil hoe dan ook schadelijke gevolgen met zich meebrengt. Enige tijd geleden vond er een uitgebreide gedachtewisseling plaats in het nieuwsbulletin van de Landelijke Werkgroep JORis (Jongere-Oudere Relaties, intimiteit, seksualiteit) van de Nederlandse Vereniging voor Seksuele Hervorming (NVSH), over de criteria waaraan een intieme relatie met een jongere moet voldoen om schade op latere leeftijd uit te sluiten, uitgaand van stellingen die al eerder waren geformuleerd door de Danish Pedophile Association. Orthopedagoog Dr. Frans Gieles nam daarbij het standpunt in dat in de huidige werkelijkheid volwassenen zich bij pedofiele en efebofiele relaties zeer terughoudend dienen op te stellen, omdat zij ook de verantwoordelijkheid dragen voor schade die maatschappelijke afwijzing, al of niet achteraf, teweeg kan brengen. Wij vroegen de gepensioneerde Nederlandse psychiater Dr. Frank van Ree naar zijn visie hierover. Van Ree heeft veel publicaties op zijn naam staan en schuwt daarbij niet zich onafhankelijk op te stellen. Zoals uit onderstaande bijdrage blijkt, heeft hij die opstelling ook aan zijn kinderen weten mee te geven.

Ree, Frank van, Per definitie misbruik? Het taboe als excuus, in: Koinos Magazine #25 (2000/1).

In Koinos 24 ontvouwde psychiater Dr. Frank van Ree zijn visie over intieme relaties tussen jongeren en volwassenen en over criteria die goede en schadelijke contacten onderscheiden. Van verschillende kanten bereikten ons positieve reacties op dat artikel. Zowel door zijn psychiatrische praktijk als door intensieve persoonlijke contacten met de in 1998 overleden Dr. Edward Brongersma raakte Van Ree bij het onderwerp betrokken. Wat hem zorgen baart, is dat de maatschappelijke kijk op pedofiele en efebofiele relaties zo ongenuanceerd is geworden. Wij vroegen hem in een nieuwe bijdrage nader in te gaan op het ultieme taboe van deze tijd.

Ree, Frank van, 'Veel schade is aangeprate schade', Psychiater Frank van Ree over de moderne jacht op pedoseksuelen, in:Intermediair 35, 3, 21 januari 1999, door Harm Visser.

Psychiater Frank van Ree waarschuwt voor een heksenjacht op pedoseksuelen. Tegen psychopaten mag de maatschappij zich verdedigen. Maar hoe traumatisch is wat kussen en strelen?'

Ritsema, Beatrijs, De opgewonden angst voor kinderseks. Judith Levine: Harmful To Minors. The Perils Of Protecting Children From Sex. University of Minnesota Press, NRC 2002

Het naveltruitje kruipt steeds verder omhoog, en tegelijk wordt het taboe op seks met minderjarigen steeds sterker. In Amerika is al vrijwel alle omgang tussen volwassene en kind verdacht.

Rivas, Titus, 'Mogelijke bronnen van afwijzing'

Mogelijke bronnen van afwijzing van vrijwillige en onschadelijke intieme vriendschappen tussen kinderen en volwassenen buiten het eigen gezin
Vrijwillige intieme relaties tussen volwassenen en kinderen die geen (pleeg)familie van hen zijn stuiten nog steeds op een muur van onbegrip, walging en zelfs haat. Dit alles is te terug te voeren tot bewuste en onbewuste opvattingen rond zulke relaties. Maar waar berusten die negatieve opvattingen nu precies op? In dit stukje wil ik enkele bronnen noemen waar de ideeën in kwestie uit voort kunnen komen.

Rivas, Titus, Seksuele intolerantie

Seksueel gedrag dat afwijkt van het eigen gedrag wordt bestempeld als afschuwelijk en walgelijk. Degenen die het gedrag vertonen worden gecriminaliseerd en bedreigd met (dood)straf, sociale verstoting en sabotage van de erotische of liefdesrelatie.
In dit essay wil ik bekijken of er een redelijke grond bestaat voor zulke onverdraagzaamheid tegenover afwijkend seksueel gedrag. Daarna wil ik kijken naar niet-redelijke factoren. En tenslotte wil ik pleiten voor een radicale seksuele tolerantie.

Rivas, Titus,  Vrijwillige en onschadelijke affectieve relaties tussen minderjarigen en volwassenen buiten de eigen familie

 Goed geïnformeerde seksuologen weten al tientallen jaren dat er vrijwillige en ook op de lange termijn onschadelijke pedofiele relaties bestaan. De meeste hulpverleners en ook veel zogeheten deskundigen weten dit echter niet. Dat kan niet liggen aan de literatuur op dit gebied die zeker in universiteitsbibliotheken ruim voorhanden is. Daarom moeten het liggen aan vooroordelen bij de "autoriteiten" in kwestie. [..]
Een bonafide "pedofiele relatie" wordt tegen deze achtergrond helemaal niet opgevat als een vrijwillige relatie, in feite zelfs niet eens als een relatie, maar puur als een narcistische vorm van uitbuiting van kinderen door volwassenen. [...]
 In ieder geval gaat het dan zeker om conservatieve of reactionaire vooroordelen, stemmingmakende vooroordelen dus die de discussie al jaren in een verkeerde richting duwen. Vooroordelen die mensen verketteren en die zorgen voor een hetze-sfeer, waarbij volwassenen binnen vrijwillige pedofiele relaties ten onrechte worden geassocieerd met kinderverkrachters, harde kinderporno en kindermoordenaars.


Tienen, Jeannine van, De sexcultuur, Kijk, December 2001

"Hoewel, er is trouwens een verschilletje waar zelfs deze apen net niet intelligent genoeg voor zijn. Het leuke van sex bij mensen, en dan echt alleen bij mensen, is de zelfbevestiging. Sexualiteit is ook het ultieme lid zijn van je club. Wat jij voelt, voelen we allemaal. Sex maakt het mogelijk boven jezelf uit te stijgen, je deelt samen een positief gevoel en dat geeft je veel energie, zelfwaardering en zelfvertrouwen."

Visser, H; Pedofilie geen kennis waard? Uit: Dagblad Trouw 27 juli 2000

De samenleving wordt steeds onverdraagzamer tegenover pedofielen. Wetenschappelijk onderzoek wordt onmogelijk, terwijl juist dat helpt met pedofilie om te gaan. Het artikel over kinderseks als wetenschap (de Verdieping, 12 juli) zou de indruk kunnen wekken dat sommige mensen onder wie Frits Bernard en Edward Brongersma, als wetenschappers in de verdachtenbank belanden. Beide onderzoekers hebbende afgelopen decennia getracht om zo genuanceerd mogelijk pedofilie te benaderen.
In hun wetenschappelijke bijdragen hebben zij geprobeerd begrip te kweken voor pedofielen Ze hebben gezocht naar de gronden voor relaties tussen kinderen en volwassenen Dat deze relaties een seksuele component zouden kunnen hebben, wordt momenteel door velen krachtig bestreden. Daarom is ook de strijd aangebonden met afbeeldingen van kinderen die seksueel prikkelend overkomen. Meningen over deze dingen kunnen ingrijpend verschillen, Brongersma en Bernard hebben tijdens hun werkzame leven pedofilie bespreekbaar willen maken.